Archive for juni, 2015|Monthly archive page

Eitt hvørvibragd

Fólkatingsvaldagin

Fólkatingsvaldagin

Helst verður løgmaður sitandi, og tá snýr tað seg ikki um, hvat er rætt ella skeivt, men um kreppuhandfaring, taktikk og jánkasligheit. Løgmaður hevur staðið stinnur hesar seinastu dagarnar, og tað er greitt, at hann ella onkur við hansara lið veit eitt sindur um kommunikativa kreppuhandfaring og politiskt tev, og tað hava vit longu sæð dømi um: skjótt álop, umbering og drál.
Í miðfyrisitingini eydnaðist júst við skjótum álopi at tulka og seta dagsskránna í málinum um lógarbrotið hjá Jóhan Dahl, landsstýrismanni. Og løgtingið valdi tá eisini útleggingina hjá Jóhan Dahl fram um hana hjá síni egnu nevnd, sum varð gjørd til láturs.

Í hesum førinum hjá løgmanni hevði tað eisini týdning at vera skjótur við eini dyggari framsøgn, sum greitt aftirvísti ella umtulkaði tað, sum enn ikki var alment, men sum miðlarnir nakað seinni fóru at avdúka, t.v.s. niðurstøðurnar hjá Gammeltoft. Vit kendu tí niðurstøðurnar, longu áðrenn Gammeltoft legði tær fram – nú sum eitt dacapo. Og sjálvandi er tað tann fyrsta bastanda framsøgnin, sum festir seg.
Hetta var tað, sum gav løgmanni tað avgerandi momentum, sum hann hevði brúk fyri, og nú fekk hann eisini munin og tamarhald á støðuni. Umbering kann vera góð, um hon er nóg mikið til at sissa. Men tað besta er ofta at taka ferðina av málinum og drála, tí tey ótolnu ótolnast og missa skjótt tolið og troyttast og venda sær so til onnur mál. Drál gevur løgmanni møguleika at bíða til ælið freka fer sína kós. Málið verður tí kanska gloymt, ella tað verður minni eyðsýnt, at tað er rætt at revsa løgmann hart.
Annað kann vera at greiða frá umstøðunum, ein var í, tá brotið varð framt, ella geva øðrum skyldina.
Tað mest avgerandi er tó, at løgmaður tekur frí og rýmir av landinum. Hetta er hvørvibragd við lít.

Og løgmaður stendur sterkur. Gammeltoft sníkir seg illa heitin av landinum. Samgongan stuðlar løgmanni, eins og hon stuðlaði Jóhan Dahl á sinni, og tingformaðurin kallar ikki løgtingið saman. Andstøðan nertir ikki málið, og Jenis møsnar um val. Reimund Langgaard bedýrar sína heiðurligheit, men veit ikki hvønn leik, hann skal velja, og nú manglar bara, at Bjørn á Heygum kemur á vøllin.
Og hví skal samgongan renna ørindi fyri andstøðuna og illa lýddu miðlarnar? Tað nýtist henni ikki.

Vit hava eina serliga føroyska politiska mentan, sum ikki tolir ella viðurkennir ov trongar moralskar karmar. Og spurningurin er, um vit fáa eitt stýri frá við pástandum um, at tað ikki aktar nakrar reglur, innfluttar úr fremmandum jørðildi, reglur, sum eru góðar at hava, men sum ongin tekur í álvara. Spurningurin er, um vit yvirhøvur eru land til at hava somu politisku virkishættir, sum tey hava í eitt nú Danmark, sum vit ofta samanbera okkum við. Vit eru serstøk tjóð. Politiskt vald verður vunnið við snildi, kanska frekleika og eini góðari sak.
Og høgtíðsmoralur man telja lítið í tí nýliberalistiska samfelagnum og kappingarstatinum, og tað vita teir báðir modernaðu politikararnir Jørgin og Kaj Leo alt um.
Kanska eru tað heldur vit, sum liva í eini farnari dreymaverð.

Fólkatingsvaldagin

Fólkatingsvaldagin