Archive for apríl, 2012|Monthly archive page

At festa hval á blað

Um eg leggi eitt pappír á vegin og bíði til ein bilur hevur koyrt eftir tí, og eg so hangi prentið upp á veggin, so er tað list. Tað keðiliga er bara, at onkur longu hevur fingið hetta hugskotið og roynt tað, so aftur hesaferð var eg ov seinur á sjóvarfallinum.

Seinnapartin í dag, leygardagin, 28. apríl, datt eg inn á gólvið í Steinprenti. Har var framsýning við myndum eftir donsku listakvinnuna Pernille Kløvedal Helweg. Eg hevði hoyrt um ætlan hennara at brúka ein hval til at gera grafiskar myndir, og eg hugsaði, hvussu í allari víðastu verð fært tú gjørt avrit av einum hvali? Nú vita vit jú, at jørðin er fløt, tá ið vit tekna kort av henni, og kortini er hon rund. Men ein hvalur er nú einaferð eitt sindur meira óskøffiligur enn jørðin, men sera skøffiligur er hann, tá ið hann svimur í sjónum. Lættur er hann ikki at lyfta, so at fara at brúka hval til prent, tað luktar av óðamannaverki. Men daman er treisk, og hon fekk enntá skilafólk at hjálpa sær, og nú er so úrslitið her.

Framsýningin í Steinprenti, og tann sum er í Norðurlandahúsinum, hevur fingið heitið HVALATEKIN/FELTGRAFIKKUR. Og talan er avgjørt um eina listarliga verkætlan, sum hevur eydnast og sum fær undirtøku frá fólki.

Vm. Delfinhale. Steinprent 2009. Hm. Finhval. Steinprent.

Eg fekk í hvussu er nógv burtur úr hesum myndunum, serliga tí at tær eru so dekorativar, men samstundis mana fram eitt tyssi av tonkum og hugmyndum. Nú er tað onki óvanligt í at brúka lívrunnið evni í list. Listafólk royna alt til at gerast forvitnislig. Tað hevur verið málað við bæði blóði, pissi og trekki. Eg minnist enn áhugaverdu framsýningina av uppskornum mannalíkum, Body Worlds, sum var í Experimentarium í Keypmannahavn. Tað var við eitt sindur av nøtran tú gekst runt har millum øll hesi deyðu fólkini, sum vóru gjørd til upplýsandi listaverk, kanska eitt dømi um tað tey rópa edutainment.

Í hesum myndunum hjá Pernille Kløvedal Helweg er tó onki ágangandi. Talan er meira um eina transmissión av onkrum likamligum niður á eina flatu, tekn og tekin í einum. Ja, eg hevði næstan hug at fara yvir til myndinar at vita, um tað gekk snykroykur av teimum. Ein spurningur eg gekk við var, um man kan fara so við onkrum, sum einaferð hevur verið livandi, og brúka tað til at gera myndir við?  Og jú, tað kann man.

Delfinbug. Koparprent 2009.

Her er tað gjørt við listarligum hegni. Kanska ein leitan aftur til nakað reint og upphavligt. Ikki hetta rokaliga, sum hjá Paul Watson og Sea Shepherd. Listakonan og tey, sum hava arbeitt saman við henni, hava lagt nógv arbeiði í verkini, og tað er eisini nakað minniligt yvir teimum. Og dýrini, tey leggja neyvan nakað í tað.

Jú, ein fín framsýning, og nú má eg eisini ganga mær inn á gólvið í Norðurlandahúsinum at síggja restina av framsýningini.

Guache/pigment

Ein bók Hvaltegn & Dyrespor (2011) er givin út í sambandi við framsýningina. Har stendur nógv áhugavert at lesa um hetta serliga slagið av grafikki, og til ber eisini at ogna sær fløgu við filmum, sum eru gjørdir av verkætlanini.